Weer examens

Nog een paar dagen ‘hard studeren’ voor de eindexamens en dan heb ik een paar weken wintervakantie waarin ik kan uitrusten van het zware semester, joepie. Dat was het, dit is met voorsprong mijn meest nutteloze blogpost ooit:p

Kon ik maar even goed Chinees spreken als als deze kerel, en had ik ook maar zo'n snor.

Klinkt veelbelovend...

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Hong Kong 香港

Een laat vrolijk kerstfeest en een vroeg gelukkig nieuwjaar gewenst! Bij wijze van goedkoop eindejaarsgeschenk krijgen jullie een verslag van onze trip naar Hong Kong.

De 22e namen we het vliegtuig naar Shenzhen om vandaar de grens met Hong Kong over te steken. Cliff, Jonatan en ik geraakten zonder problemen buiten en binnen, maar Oliver en zijn blijkbaar louche paspoort werden gedetailleerd onderzocht door een handvol grenswachters. Je zou voor minder als er een verdachte Aziaat met een westerse naam die niet op zijn paspoortfoto lijkt de grens wil oversteken…  Later werden we vriendelijk verwelkomd bij Cliffs familie en na een copieuze hotpot zochten Cliff en ik ons bed en Oli en Jonatan hun vloer op.

Het grootste deel van de tijd spendeerden we aan rondlopen en op de bus/boot/metro zitten. Aangezien het eind december is, waren alle winkels en straten overvloedig gedecoreerd met lichtjes, kerstbomen, pakjes, sneeuwmannen en ijskristallen (heel passend bij 20 graden).

Kerstshow in een of ander duur winkelcentrum

Er was geen ontsnappen aan kerstversiering.

Kerstboom gemaakt van allemaal Ferrero Rochers, helaas stonden er bewakers die mij ervan verhinderden er een paar te stelen:(

Chinees met roos kerstpak

Grootste kristallen kerstversiering ter wereld of iets in die aard, 6 meter hoog en bezet met meer dan een miljoen Swarovski-kristallen

Er lopen veel Chinezen rond in Hong Kong. Maar echt overdreven veel.

Op een avond gingen we naar Victoria Peak, het hoogste punt van Hong Kong Island, om een blik te werpen op de lichtjes van de stad. Best mooi.

Victoria Peak

Net als vele andere toeristen brachten Jonatan, Oli en ik een bezoek aan de Grote Boeddha van Hong Kong. De weg naar het 34 meter grote bronzen standbeeld bestond uit een kabelbaan (waar we 2 uur voor moesten aanschuiven), een toeristenwinkel (waar Jonatan per ongeluk een flesje drank stal), een kebabzaak, meer winkels, een grote massa toeristen waar we ons een weg moesten tussen banen en 240 trappen naar boven.

Op weg naar boven met de kabelbaan

Op weg naar dat standbeeld achter op de foto

Tian Tan Buddha 天坛大佛

Op de terugweg verlichtten we onszelf door op het Wisdom Path te lopen, waar grote houten planken met Chinese boeddhistische spreuken op rechtstaan. Ook stond er opeens een waarschijnlijk gevaarlijke Hong Kongse junglebergbuffel naast ons op het pad, en op de busreis terug kwamen we er nog meer tegen in het midden van de straat.

Wijze spreuken, verstond ik ze maar

Twee dode vogelverschrikkers

Iemand heeft schrik van poppen...

De volgende dag namen de vader en nonkel van Cliff hun buitenlandse gasten mee naar een vissersdorpje, waar we door een gezellig nauw steegje met allemaal zeevruchtenrestaurants en viskraampjes liepen.

Een bak vol oversized garnalen, krabben, kreeften, schelpen en andere beesten

Kies een lekker uitziend beest en een halfuur later ligt het klaargemaakt te blinken op een bord

Vreemde schelpbeesten

Een visverkoper die zijn koopwaar in het gezicht van nietsvermoedende voorbijgangers duwde

’s Avonds gingen we eten in het restaurant van een neef van Cliff (die blijkbaar overal wel familie heeft zitten), waar we een lekkere en overvloedige Japanse maaltijd kregen geserveerd.

Omringd door lekker eten en Aziaten

De voorlaatste dag van de reis namen we de boot naar Lamma Island 南丫岛, een mooi en rustig eiland in vergelijking met Hong Kong zelf. We zagen er een nogal toeristische haven, enkele mooie stranden, een lelijke energiecentrale, een bergtop met een mooi uitzicht en een lelijke elektrische windturbine.

Allez dan...

De ferry arriveert op Lamma Island

Op een charmant strand, rechts buiten beeld stond wel een nogal sfeerverpestende fabriek

Gisteren verlieten we na een week het warme Hong Kong en nu zit ik hier weer half te bevriezen op mijn kamer in Hangzhou (misschien moet ik een lange broek en een pull aandoen als het buiten minder dan 10 graden is?).

x

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Feestdagen

Het is hier de laatste weken kalm en koud en er gebeurt niet veel, maar daar gaan we eens iets aan doen: de feestdagen komen eraan en dus permitteer ik mij een paar dagen vakantie! Morgen vertrek ik met Cliff en Oli naar Hong Kong, waar we samen met Aiko (andere klasgenoot die in Chengdu verblijft) een week zullen intrekken bij Cliffs nonkel en tante. Kerstmis vieren we dus op Hongkongse wijze, met nieuwjaar zijn we terug in Hangzhou. En ook nog een paar dingen van de afgelopen dagen:

– Als halfslachtige poging tot kerstsfeer staat er aan de ingang van de Walmart een gezette Chinese vrouw mét een kerstmanpak, maar zonder baard aan. Toen ik die voor het eerst zag ben ik hardop beginnen lachen. Beste. Kerstman (vrouw?). Ooit.

– Toen ik uit een club kwam (waar ze in de vroege uurtjes trouwens live Europees voetbal hebben, laat alle zatte Chinezen maar dansen en gefaald zijn, ik kijk rustig naar de voetbal) zag ik een menigte Chinezen en buitenlanders ruziemaken en vechten, totdat politie en bodyguards de Chinezen verwijderden. Hierna begonnen de buitenlanders tegen alle logica in een gevecht met de politie, waardoor de Chinezen onbewaakt achterbleven en zich ook maar weer mengden in de chaos. Ik en een paar andere kindjes van mijn klas stonden erbij en keken naar het aangename schouwspel.

– Veel te veel mannelijke Chinezen hebben een handtas.

– Het overvloedige winkelpersoneel in winkels amuseert er zich wekelijks mee met alle (maar echt alle) producten van plaats te veranderen. Extreem vervelend, ze mogen daar eens mee ophouden wat mij betreft…

En twee willekeurige foto’s om mee te eindigen:

Morlbara? Ken ik precies van ergens...

Een Chinees met snor, hypnotiserend shirt en roze pet, die verder absoluut niks met deze post of iets anders te maken heeft.

Tot nog eens x

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Shanghai, nogmaals

Al een tijdje geleden dat ik iets schreef, maar dat komt omdat internet niet echt meewerkt 🙂

Vorige week ging ik met Vesper, een Chinese, naar Shanghai (reizen is altijd een aanvaardbaar excuus om niet naar de lessen te gaan, joepie). De mensen op de trein (die doorreed naar Lanzhou, een slordige 2400 km of 27 uur verder) hadden aan hun blikken te zien nog nooit een blanke gezien en staarden mij vol verwondering aan toen ik enkele sjofel uitziende Chinezen van onze zitplaatsen verwijderde. Een Chinees een beetje verder had minder geluk: er zat een man op zijn plaats die weigerde op te staan, totdat een paar treinbegeleiders hem hardhandig verplaatsten. In Shanghai zelf hadden we de eerste dag niet echt een plan en namen we random bussen en metrolijnen en liepen we maar wat rond.

Ik aan het rondwandelen

Dongtai Lu 东台路, een straat met allemaal 'antiekwinkels', aka rommel, maar wel gezellig

Als iemand een afgodsbeeld, jaden sieraden, propagandaposters, lederen valiezen of iets anders moet hebben, je weet waar je moet zijn!

Leuk om eens een pas geschilderde landgenoot tegen te komen.

Vage Bundfoto, net 2 seconden voor de helft van de lichten uitgingen om 22u.

De tweede dag werd ik, na een ontbijt van vreemde gefrituurde rijst (ja, gewoon een blok rijst in een frituur gooien) verplicht mee te gaan op culturele uitstap naar een Picasso-exhibitie in het Chinese Paviljoen van de Wereldexpo.

Chinees Paviljoen op een bijna helemaal verlaten Expoterrein

Extreem coole gigantische boksende zilveren panda's.

In een verlaten, verscholen en koud restaurant zonder licht (en zonder eigenaar, die pas opdook na enkele keren geroepen te hebben) aten we een lichtelijk geweldige pizza alvorens de bus terug te nemen naar Hangzhou. ’s Avonds zaten we tot redelijk laat in een chique restaurant, en in plaats van ons buiten te gooien kregen we gratis thee, waarna de kuisman naar huis vertrok en ons alleen achterliet.

Gratis thee in een verlaten restaurant

Verder niet veel gebeurd, behalve dat een bediende in het postkantoor mij een slechte echtgenoot noemde omdat ik volgens hem mijn Chinese vrouw niet genoeg hielp met postpakketten te verzenden.

x

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Winters Weekend

Een weekend in november wordt normaalgezien geassociëerd met dikke jassen en warme handschoenen en dranken, maar daar viel hier niet veel van te merken. Blauwe lucht, volle zon en meer dan 20 graden het hele weekend lang! De jassen bleven in de kast, en slechts gehuld in korte broek en T-shirt werd het een tam weekend. Zaterdag heb ik de hele dag rondgehangen op een grasveld op mijn campus, onder toezicht van een gigantisch Mao-standbeeld, en ’s avonds kwam Oli af om naar de kapper te gaan. De nogal vrouwelijke mannelijke kappers modelleerden ons haar jammer genoeg naar hun eigen kapsel, maar ondertussen ziet het er gelukkig al wat normaler uit…

Zondag gingen Cliff, Oli en ik als oude mensen wandelen in een park, de Hangzhou Flower Nursery 杭州花圃, waarvan enkele sfeerbeelden:

Een Chinees park

's Zondags om 15u in matching pyjama's rondopen, logisch.

Een gezellig doch lichtelijk onguur hutje

Een Chinees die een gefaalde poging onderneemt om een rotsblok te beklimmen

Paarse bomen enzo

Wie dit kan lezen krijgt een koekje.

Een romantisch moment

Zo gaat dat hier allemaal!

x

 

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Die Chinezen toch…

iBhone? Seems legit.

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Fenghuangshan 凤凰山

De uitstap van deze week ging richting Feniksberg 凤凰山, een mooie plek waar volgens mijn extreem handige en gratis Zhejiang-reisgids bijna geen toeristen komen. We parkeerden onze fietsen aan de voet van de heuvel en begonnen de ongelooflijk steile en speciaal voor toeristen aangelegde trappen te beklimmen.

Was er hier maar een roltrap aanwezig...

Gelukkig ging het soms ook steil naar beneden!

Bij de eerste splitsing in de weg wisten we al niet of we naar links of naar rechts moesten, en als er al een Chinees kaartje stond, droeg dat alleen maar bij tot de verwarring. Met meer geluk dan wijsheid vonden we na enige tijd het Fenikspaviljoen, vanwaar de stad, het West Lake, de Qiantangrivier en meer bergen te zien waren. Hier zouden we ook de twee enige andere toeristen van de dag zien: de reisgids loog niet over hoe rustig het daar was.

Fenikspaviljoen

En we zijn er bijna!

Mocht er geen mist zijn zou je een mooi uitzicht zien

Typisch Chinees huis 😉

Speciaal voor jullie heb ik even het karakter voor 'feniks' in een rots uitgehakt

Aangezien dit het enige punt was dat we wilden bereiken, liepen we zonder kaart, aanwijzingen of idee van waarnaartoe te gaan verder. Dit bleek niet zonder gevaar: onderweg passeerden we een Chinees met een zwaard die vakkundig enkele bomen van takken en bladeren aan het ontdoen was en met zijn scherp wapen elegant in onze richting zwaaide. Ook doorstonden we een aanval van een zestal kleine honden en enkele bergkippen. Levend en wel stuitten we op een rotswand waar nog vaag de contouren van drie grote Boeddhabeelden te zien waren. Zonder enig bordje met uitleg (maar wel bordjes waar opstond dat je de beelden niet mocht beschadigen of verbranden) gokte zelfverklaard religieus specialist Oliver dat de beelden 1100 jaar oud waren. Later bleek dat hij er niet ver naast zat. Defoort zal trots zijn op haar opvolger in spe.

Even de vage Boeddha's bedanken dat we levend tot hier zijn geraakt

Op schoot bij de Boeddha's

Hier vind ik net een heilig bidprentje tussen de rotsen, ongetwijfeld een waardevol overblijfsel uit de Song-dynastie!

Verderop was er een mooi gelegen bidplaats, waar Oliver niet anders kon dan zijn goden even eer te bewijzen door enkele wierookstokjes te branden.

Een rustige plaats voor bezinning en gebeden

Wierook en Oeigoerse gezangen weerklonken tegen de rotswand 😉

Superboeddha, de plaatselijke superheld

Geen commentaar...

Nog steeds niet wetend waar we naartoe aan het wandelen waren, zetten we onze tocht verder over modderige, authentieke Song-paden. De enige vorm van beschaving die we tegenkwamen was een gigantische elektriciteitspaal die midden op het pad stond.

Pad aangelegd in de Song-dynastie en sinds dan precies niet meer gebruikt totdat wij langskwamen

Via deze weg belandden we in een gezellige, oude achterbuurt aan de voet van de berg. De gemiddelde leeftijd van de bevolking ligt hier rond de 120, eten op Chinese grootmoeders wijze kost hier 0,5 tot 4 yuan (+- 5 tot 40 eurocent) en het modernste gebouw in de buurt was de openbare WC.

Gevonden: oud dorpje

De hoofdstraat

Charmante huisjes

Even verder kwamen we uit op een grote weg, waar we een fiets uitkozen en terug naar het centrum reden, weg van de sfeer van enkele tientallen jaren geleden.

x

 

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties